ನೀನು ಎದೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತೋರಣ,ಹೃದಯದ ಹೋಳಿಗೆಗೆ ಹೂರಣ....
ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದು
ಪ್ರೀತಿಯ ಜನನಹಾಳಾದ ಕೊಂಪೆ ಆಗಿತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಆವರಣ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಮಶವನ್ನ
ಆಯಿತು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ಅನಾವರಣ
ನಿನ್ನ ನಗು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಆಭರಣನಿನ್ನ ನೋಟ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಶಶಿಕಿರಣ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ ಕಾರಣ
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸವೆಸಲು ಆಸೆ ಈ ಬಾಳ ಪಯಣ...
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಲೇ ಈ ಹೃದಯದ ಪಿಸುಮಾತು ಆಯಿತು ಕವನ.....
Showing posts with label Love. Show all posts
Showing posts with label Love. Show all posts
0 Comments
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸುಂದರ ಕಲ್ಪನೆ,,,
ಪ್ರೀತಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಭಾವನೆ...
ಪ್ರೀತಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಯಾತನೆ....
ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಬಾರದು ಯೋಚನೆ,,,,
ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ನೀಡದೆ ಸೂಚನೆ....
ಅವಳ ನೆನಪು ಬರುತ್ತಿದೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲನೆ,,,,
ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ಸಿಹಿಮುತ್ತನ್ನು ನೆನೆದು ಕೆಂಪಾಗುತ್ತಿದೆ ಕೆನ್ನೆ....
ಬರೆಯುತಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಹೃದಯದ ಪಿಸುಮಾತು ಹಾಡಾಯಿತು ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ...
ಮರಳ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಬೆರಳು ಹಿಡಿದು ಬರೆಯುವೆ ಒಲವಿನ ಅಕ್ಷರ
ಪ್ರೀತಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ನಾವು ಪರಸ್ಪರ
ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಹಸಿರಾಯಿತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪರಿಸರ ...
ಇರಬಹುದು ನನ್ನ ಹೃದಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಸರೋವರ ಆದರೆ ನೀನು
ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿದ ಸಾಗರ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಜೀವನದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ
ನೀನಿಲ್ಲದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಸಡಗರ ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟ ನವಿಲುಗರಿಯಷ್ಟೇ ಸುಂದರ....
ಉಸಿರಿನ ವೀಣೆಯು ನುಡಿಸುತಿದೆ ರೋಮಾಂಚನದ ಸರಿಗಮ....
ಕಾರಣ, ನನ್ನನಿನ್ನ ಹೃದಯಗಳ ಸಂಗಮ...
ಪ್ರೀತಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ಸುಮ....
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಆಗುವುದು ದುಂಬಿ-ಸುಮಗಳ ಸಮಾಗಮ....
ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟ ಹೃದಯಂಗಮ
ನೀನಿರಲು ನನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ತುಂಬಾ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ.....
ಈ ಕವಿತೆಗೆ ನೀನೇ ಸ್ಪೂರ್ತಿ....
ಹೃದಯದ ಕಲ್ಲನ್ನು ಕೆತ್ತಿ,ನೀ ಮಾಡಿದೆ ನನ್ನನ್ನು ಮೂರ್ತಿ...
ಬೆಳಗಲಿ ಭೂಮಿ ಇರುವವರೆಗೂ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿ.....
ಈ ಹೃದಯ ಹೂವಾಗಲು ಕಾರಣ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ.....
ನೀನು ಇರುವುದಾದರೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದೆ ರೀತಿ
ಜೊತೆಜೊತೆಯಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ........
ಚೆಂದವಾಗಿರಲು ನನ್ನ ಕವನ,
ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೆ ಕಾರಣ....
ಅವಳ ನಗು ಕಂಪನ್ನು ಬೀರುವ ಚಂದನ
ಅವಳ ಉಸಿರುಏ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಮೃತ ಸಿಂಚನ.....
ಅವಳ ಪ್ರೀತಿ ಪಡೆದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು ಪಾವನ
ಬಿಡೋದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧ ಅಂತಾರೆ ಪ್ರಾಣ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣಇರೋದು ಅಂತ ತಿಳಿಯದೆ ಇರೋ ಜನ......
ತೀರಿಸಲಾಗದು ಪ್ರೀತಿ ಕೊಟ್ಟ ಹೃದಯದ, ಹೆತ್ತವರ ಋಣ.....
ಪ್ರೀತಿ ಬಾಳ ದಾರಿಯಲಿ ನಿರಂತರ ಪಯಣ...
ಎರಡು ಹೃದಯಗಳ ಅಯನ......
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಮೃತದ ಸಿಂಚನ.....
ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಬಾಹುಗಳ ಸಿಹಿಯಾದ ಕಂಪನ....
ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ ಎರಡು ತುಟಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಮೌನ...
ಬರೆಯುತಾ ಬರೆಯುತಾ ಹೃದಯದ ಪಿಸುಮಾತು ಆಯಿತು ಕವನ......
ನೋಡಿ ಆ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳು,
ತಂಪಾಯಿತು ಬಿಸಿಲು.....
ನಲಿದದುತ್ತಿರಲು ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳು,
ನಾಚಿ ಕರಗಿತು ಆ ಬೆಳದಿಂಗಳು....
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡಲು..
ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಯಾಗಿ ನೀನು ಬರಲು,
ಸ್ವಾಗತಿಸುವೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತೆರೆದು ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲು........
ಏನೆಂದು ಬರೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ?????
ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಉಕ್ಕಿಸುವ ಬುಗ್ಗೆ,
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಇರದು ಈ ಜೀವ ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಒಂದೂ ಘಳಿಗೆ....
ನೀನು ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಮಳ ಸೂಸುವ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ಕಂಡರೆ ನಿನ್ನ ಸಿಹಿಯಾದ ಮುಗುಳ್ನಗೆ
ಕಲ್ಲು ಕೂಡ ಅರಳಿ ಹೂವಾಗುವುದು ಮೆಲ್ಲಗೆ
ಹಚ್ಚಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ದೀವಿಗೆ
ಬೆಳಕು ತಂದೆ ಕತ್ತಲಾಗಿದ್ದ ಬಾಳಿಗೆ
ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯ ತೇರಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ
ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಿನಗಾಗಿ ನಿನಗೊಸ್ಕರವೇ ಈ ಬರವಣಿಗೆ
ನಾನು ಸಾಕಿದ ಗಿಣಿ ಗಿಡುಗವಾಯಿತು....
ಅವಳು ಮಾಡಿದ ಮೋಸ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಿಂದಿತ್ತು...
ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಹೂವು ಹಾವಾಯಿತು....
ಆಗದಿದ್ದರೂ ನನ್ನಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಪತ್ತು,
ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಡ ಎಂದು ಕೂಗಿ ಕರೆದರೂ ಕೇಳಿಸದ ಹಾಗೆ ಹೋದಳು ಹೊರಟು...
ಮಾಡಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಗಾಯದ ಗುರುತು,
ಹೊರಟೆ ಹೋದಳು ನಾನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಯ ಮರೆತು....
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ಸ್ಮಶಾನ ಸೇರಿವೆ ಸತ್ತು,
ಕಾರಣ ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ಜೀವ ಕಳೆವ ಅಮೃತದ ತುತ್ತು...
ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಈ ಹೃದಯದ ಪಿಸುಮಾತು.......
ಪ್ರೀತ್ಸೋಕೆ ಮುಂಚೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿ ಹೃದಯಗಳೇ....
Bcoz....ಮಾತು ಆಡಿದರೆ ಹೋಯ್ತು, ಮುತ್ತು ಒಡೆದರೆ ಹೋಯ್ತು...ಹೃದಯ ಒಡೆದರೆ ಸೇರಿಸಲಾಗದು ಯಾವತ್ತೂ.............
Subscribe to:
Posts (Atom)
